ثبات یورو در برابر دلار آمریکا؛ تمرکز بازار بر تصمیم‌های فدرال رزرو و بانک مرکزی اروپا

جفت‌ارز یورو/دلار آمریکا در ساعات معاملات آمریکا در روز سه‌شنبه تقریباً بدون تغییر و نزدیک سطح ۱.۱۶۲۳ معامله شد. یورو پس از رسیدن به کف روزانه، با کاهش قدرت دلار آمریکا اندکی بهبود یافت؛ با این حال، معامله‌گران پیش از تصمیم‌های مهم بانک مرکزی اروپا و فدرال رزرو، رویکردی محتاطانه در پیش گرفته‌اند.

کاهش قدرت دلار با وجود انتظارات انقباضی فدرال رزرو

شاخص دلار آمریکا که ارزش این ارز را در برابر سبدی از شش ارز اصلی دنبال می‌کند، حوالی ۹۸.۸۲ قرار داشت. این شاخص پیش‌تر برای مدت کوتاهی سطح ۹۹ را پس گرفته بود، اما سپس عقب نشست و نزدیک پایین‌ترین سطح خود در بیش از دو هفته قرار گرفت. این رفتار نشان می‌دهد دلار، با وجود افزایش انتظارات درباره احتمال ادامه سیاست پولی سخت‌گیرانه، هنوز نتوانسته حرکت صعودی پایداری ایجاد کند.

تنش‌های فزاینده در خاورمیانه نیز نتوانسته‌اند تقاضای دفاعی برای دلار را به شکل محسوسی تقویت کنند. یکی از عوامل مهم فشار بر دلار، رشد قابل توجه ین ژاپن عنوان شده است؛ زیرا تغییرات ارزش ین بر عملکرد دلار در برابر سبد ارزهای اصلی اثر می‌گذارد. هم‌زمان، ادامه درگیری‌ها در خاورمیانه قیمت نفت را در سطوح بالاتر نگه داشته و نگرانی‌ها درباره تورم را افزایش داده است.

آزمون بعدی دلار، انتشار شاخص قیمت تولیدکننده در روز پنجشنبه و شاخص قیمت مصرف‌کننده در روز جمعه خواهد بود؛ داده‌هایی که می‌توانند ارزیابی بازار از مسیر نرخ بهره آمریکا را تغییر دهند.

تمرکز بازار بر داده‌های تورمی آمریکا

داده‌های تورمی پیش‌رو، آخرین نشانه‌های مهم برای ارزیابی تصمیم فدرال رزرو پیش از نشست سیاست‌گذاری این نهاد در روزهای ۱۵ و ۱۶ سپتامبر محسوب می‌شوند. بر اساس ابزار سنجش انتظارات نرخ بهره، بازار حدود ۶۰ درصد احتمال می‌دهد فدرال رزرو در این نشست نرخ بهره را ۲۵ واحد پایه افزایش دهد.

با این حال، انتشار آمار تورم بالاتر یا پایین‌تر از انتظار می‌تواند بر بازده اوراق خزانه‌داری، ارزش دلار و نوسان جفت‌ارز یورو/دلار اثر بگذارد. افزایش قیمت انرژی نیز از یک سو فشار تورمی را بیشتر می‌کند و از سوی دیگر، می‌تواند استدلال موافقان سیاست پولی سخت‌گیرانه‌تر را تقویت کند. به همین دلیل، واکنش بازار تنها به نتیجه نشست فدرال رزرو محدود نخواهد بود و لحن مقام‌های این نهاد نیز اهمیت زیادی دارد.

تصمیم بانک مرکزی اروپا و چشم‌انداز یورو

در سمت یورو، تصمیم نرخ بهره بانک مرکزی اروپا در روز پنجشنبه مهم‌ترین رویداد بازار است. انتظار غالب این است که نرخ سپرده این بانک با افزایش ۲۵ واحد پایه به ۲.۵۰ درصد برسد. این افزایش، دومین مورد در سال جاری پس از افزایش نرخ در ماه ژوئن خواهد بود و در حال حاضر به‌طور کامل در قیمت‌گذاری بازار لحاظ شده است.

از آنجا که اصل افزایش نرخ بهره برای بازار غافلگیرکننده نیست، مسیر بعدی یورو احتمالاً بیشتر به اظهارات کریستین لاگارد، رئیس بانک مرکزی اروپا، و پیش‌بینی‌های اقتصادی جدید این نهاد بستگی دارد. معامله‌گران به دنبال نشانه‌هایی خواهند بود که مشخص کند سیاست‌گذاران پس از ماه سپتامبر افزایش دیگری را بررسی می‌کنند یا قصد دارند در یک دوره توقف قرار بگیرند.

تورم منطقه یورو در ماه اوت به ۳.۳ درصد رسید؛ در حالی که این رقم در ماه ژوئیه ۲.۹ درصد بود. افزایش قیمت انرژی یکی از عوامل اصلی شتاب‌گیری تورم به شمار می‌رود و می‌تواند تصمیم‌گیری بانک مرکزی اروپا را پیچیده‌تر کند. نرخ بهره بالاتر معمولاً از یورو حمایت می‌کند، اما اگر بازار افزایش نرخ را از قبل هضم کرده باشد، لحن بیانیه و چشم‌انداز سیاستی اثر بیشتری بر قیمت خواهد داشت.

رشد اقتصادی اروپا و ریسک تداوم قدرت یورو

بازبینی داده‌های اقتصادی، تصویر رشد منطقه یورو را تا حدی تقویت کرده است. رشد تولید ناخالص داخلی در سه‌ماهه دوم از ۰.۴ درصد به ۰.۶ درصد نسبت به فصل قبل اصلاح شد که بخش مهمی از آن به عملکرد قوی‌تر اقتصاد ایرلند و فعالیت شرکت‌های چندملیتی مربوط بود. این بازبینی، همراه با مقاومت اقتصاد اروپا در برابر تحولات ژئوپولیتیکی و افزایش قیمت کالاها، از عواملی است که به حفظ ارزش نسبتاً بالای یورو کمک کرده است.

با وجود این حمایت‌ها، ارزیابی‌های کوتاه‌مدت همچنان محتاطانه است. انتظار برای افزایش نرخ بهره فدرال رزرو و فشار ناشی از رشد قیمت انرژی می‌تواند حفظ قدرت فعلی یورو را دشوار کند. در چنین شرایطی، مسیر جفت‌ارز یورو/دلار به برآیند سه عامل بستگی خواهد داشت: داده‌های تورمی آمریکا، راهنمایی بانک مرکزی اروپا درباره تصمیم‌های آینده و شدت اثرگذاری ریسک‌های ژئوپولیتیکی بر قیمت انرژی.

سیاست پولی بانک مرکزی اروپا در یک نگاه

بانک مرکزی اروپا مسئول تعیین نرخ بهره و اجرای سیاست پولی در منطقه یورو است و مأموریت اصلی آن حفظ ثبات قیمت‌ها، یعنی نزدیک نگه داشتن تورم به سطح ۲ درصد، محسوب می‌شود. شورای حکام این بانک معمولاً هشت بار در سال درباره سیاست پولی تصمیم‌گیری می‌کند.

• افزایش نرخ بهره معمولاً می‌تواند از ارزش یورو حمایت کند، زیرا بازده دارایی‌های مبتنی بر یورو را افزایش می‌دهد.

• تسهیل کمی شامل خرید اوراق و تزریق نقدینگی است و معمولاً فشار کاهشی بر یورو ایجاد می‌کند.

• انقباض کمی در جهت مخالف قرار دارد و با توقف خرید اوراق جدید یا reinvestment اصل اوراق سررسیدشده، می‌تواند از یورو حمایت کند.